มอนอ ของฉัน: ความรู้สึกที่มีต่อมอนอ

...โอ้เด็กมอนอ..

จากเคหาฉันมาอยู่ไกล
ดวงหทัยฉันไร้ไออุ่น
ขาดญาติมิตรและผู้มีพระคุณ
โอ้เด็กมอนอ

ค่ำคืนนี้ฟ้ามีแต่ดาว
ดาวช่วยเตือนทุกคนทางบ้าน
อ้อมอกมารดาฉันยังต้องการ
โอ้เด็กมอนอ

เหม่อมองน้ำเห็นเป็นสีฟ้า
จรดนภาแสงดาวมัวหม่น
เปล่าเปลี่ยวใจลึกในกมล

โอ้เด็กมอนอ

เพื่ออนาคตฉันยอมอดทน
ทนต่อไปมิได้ย่นย่อ
ฝากชีวิตไว้ในมอนอ
เพื่อนตัวเราเอง...

..... อ่านต่อได้ที่: https://www.gotoknow.org/posts/209258

จากวัยมัธยมเข้าการเรียนชั้นอุดมศึกษา เด็กหลายๆคนรวมทั้งตัวฉันเองฉากบ้านจากถิ่น จากอกของพ่อแม่มาอยู่ไกลเพื่อการศึกษาเล่าเรียนที่สิ่งที่ตัวเองฝัน เมื่อฟังเพลงเพลงนี้จากรุ่นพี่ที่คณะมันทำให้ฉันนึกหวนกลับกลับไปว่าที่เรามาเรียนที่นี่ ที่มหาวิทยาลัยนเรศวรซึ่งเป็นสถานที่ใหม่สำหรับเรา มันทั้งเหงา ว้าเว่ นึกอยากแต่จะกลับบ้าน คิดถึงพ่อแม่มาก ตอนที่รุ่นพี่ของฉันร้องให้ฟังมันทำให้ฉันกลับนึกขึ้นได้ว่าแม้เราจะมาอยู่ห่างบ้ามา แต่เพื่ออนาคตของเราและนั้นเราควรที่จะอดทน พวกเขาพร้อมที่จะอยู่เคียงข้างเรา เป็นกำลังใจให้เรา เป็นที่ปรึกษา คอยดูแลน้องๆ แทนพ่อแม่ของเรา ที่ท่านฝากเราไว้ที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้..........
วันเวลาเมื่อเลยผ่านความเหงามาในช่วงแรกผลของความอดทนและปรับตัว เราก็พบกับมิตรภาพใหม่ๆๆๆเริ่มตั้งแต่เริ่มสนิทกับเพื่อในเอกของตัวเอง เพื่อนในคณะและเพื่อนต่างคณะ

เริ่มแรกแรกก็มีกิจกรรมต่างๆในคณะของตัวเองที่พวกพี่ๆสโมจัดขึ้น เราให้เราได้พูดคุยกัน แลกเปลี่ยนความรู้สึกกัน ^^ หัวเราะ 555555 และร่วกิจกรรมต่างๆๆร่วมกัน

แน่นอนเมื่อเรารู้จักเพื่อนในคณะตนเองแล้ว เราก็ตู้รู้จักกับกิจกรรมนี้ค่ะ มันคือ!!!!!!! กิจกรรมที่ชื่อว่า ------BEGINNING CAMP---------

เราต้องเข้าทำกิจจกรรมในโดม และร่วมกิจกรรมในคืนนั้นเที่ยงวันยันเที่ยงคืนให้สนุกที่สุดค่ะ เพราะว่าเราจะร่วม Beginnig camp ได้แค่ครั้งเดียวคือตอนปี1ค่ะ ถ้าใครจะเข้าอีกต้องไปซิ่วมาใหม่นะค่ะ 5555

แต่ที่สำคํญที่สุดเลยคือเราสนิทกับเพื่อนที่เอกตัวเองค่ะคือร่วมทำกิจกรรมด้วยกัน และเที่ยวด้วยกันค่ะ 555555 ขอแนะนำทริปเที่ยวแรกของเอกเราค่ะ น้ำตกแก่งซอง จ.พิษณุโลกค่ะ